۱۳۸۶ بهمن ۲۳, سه‌شنبه

فرهنگ اسلامی یا فرهنگ آریایی


فرهنگ اسلامی چه دستاوردهایی برای ایران و ایرانیان داشت و یا خواهد داشت؟ بحث بر سر حقانیت اسلام و حضرت محمد نیست و به هیچ عنوان نمی خواهیم به این بحث بپردازیم. اصولا چرا فرهنگ ایرانیان از آریایی به اسلامی تغییر یافت. آیا این تحول از بطن جامعه برخواست و یا تحمیل شد؟ چه کسانی و با چه اهدافی (خیر یا شر) تمام هم و غم خود را بر تغییر هویت ایرانی بنا نهادند؟ این تغییر فرهنگی بر چه اساسی بنیان گذارده شد؟ چرا نباید بجای عزاداری برای نیاکان اعراب در سوگ بزرگان تاریخمان همچون داریوش کبیر یا کوروش کبیر بنشینیم. پیامبر اسلام و امامان شیعه چه کاری برای عزت و سربلندی ایران کردند که داریوش و کوروش نکردند. قبل از ورود اسلام به ایران مردم کدام خدا را می پرستیدند که نیاز به ستایش خدایی جدید داشته باشند. بعنوان نویسنده این مطلب به پیامبر اسلام ادای احترام می نمایم و مطالب فوق به هیچ عنوان سندی بر عدم حقانیت اسلام و مسلمانان نیست. هدف بازنگری و کنکاش در یافتن هویت و اصالت آریایی و فرهنگ اصیل و غنی ایرانی است. بسی جای خشنودی است که این روزها جوانان و نوجوانان ایران بیش از پیش بیاد بازیابی فرهنگ اصیلشان هستند. بجرات می توان گفت اکنون بیش از هر زمانی نسل جوان ایران خواستار بازگشت به اصالت خویش است. اکنون ایران بیش از هر زمان دیگر کوروش کبیر را صدا میزند. تخت جمشید بیش از هر زمانی مایه بالندگی ایران است. خلیج فارس دیگر یک گستره آبی نیست بلکه قسمتی از هویت ایران است. ختم کلام:
" هرکسی کو دور ماند از اصل خویش باز جوید روزگار وصل خویش "

۱ نظر:

ناشناس گفت...

پاینده باد تخت جمشید